Wstęp

Kotlina i Równina Warszawska są fragmentem Niziny Środkowomazowieckiej. Charakterystycznymi elementami rzeźby są wydmy, zabagnione obniżenia terenu oraz szeroka, miejscami jeszcze dziewicza dolina Wisły. Południową granice Kotliny Warszawskiej stanowi rozszerzenie doliny Wisły poniżej Warszawy. Od wschodu ograniczona jest Równiną Wołomińską i doliną środkowej Wisły. Północno-wschodni kraniec stanowi zbieg dolin środkowej Wisły, Bugu i Narwi, a od północy otaczają ją wysoczyzny Ciechanowska i Płońska. Północno-zachodni kraniec znajduje się na południe od Płocka. Od zachodu kotlina graniczy z Równiną Kutnowską i Łowicko-Błońską. Południowo-Zachodnią granicę stanowi Równina Warszawska, przechodząca od południa w Równinę Kozienicką, a na zachodzie łącząca się z Wysoczyzną Rawską i Równiną Łowicko-Błońską.