Szata roślinna
Szata roślinna Kotliny i Równiny Warszawskiej jest wynikiem wzajemnego oddziaływania wszystkich komponentów środowiska naturalnego, spośród których najistotniejszy wpływ na jej dzisiejszy wygląd i skład miał człowiek. Naturalne siedliska zostały poważnie zmienione. W miarę rozwoju osadnictwa powierzchnie lasów, które niegdyś dominowały na tym terenie, zaczęły się kurczyć. Dziś są one zlokalizowane na najsłabszych, głównie piaszczystych glebach. Przeważają lasy iglaste, wśród których można wyróżnić m.in. bory suche, rosnące najczęściej na wzniesieniach wydm. Bory wilgotne można spotkać w płytkich zagłębieniach, gdzie woda gruntowa zalega niezbyt głęboko. Oprócz sosen i brzóz w zbiorowisku tym rosną dęby. Podszycie i runo są dość ubogie gatunkowo (jałowce, leszczyna, borówka czarna, wrzosy, mchy). Lasy mieszane (sosna z domieszką brzozy, klonu, lipy) wymagają gleb żyźniej szych niż bory, wykształconych na piaskach z domieszkami gliny; mają również bogatsze runo i podszycie (m.in. leszczyna, jarzębina, maliny i orlica).
